Tłumaczenia na języki inne niż angielski na tej stronie internetowej są wspomagane przez sztuczną inteligencję. Nie gwarantujemy dokładności i nie ponosimy odpowiedzialności za błędy lub szkody wynikające z korzystania z przetłumaczonych treści. W przypadku jakichkolwiek niespójności lub niejasności, wersja angielska ma pierwszeństwo.
Wiarygodna tożsamość organizacyjna jako wspólna podstawa rynków cyfrowych
Cyfrowe rynki finansowe będą mogły się rozwijać tylko wtedy, gdy ich standardy będą ze sobą powiązane. W tym wpisie na blogu Alexandre Kech, dyrektor generalny GLEIF, analizuje, w jaki sposób zaufana tożsamość organizacyjna, oparta na Identyfikatorze podmiotu prawnego (LEI) oraz Weryfikowalnym identyfikatorze LEI (vLEI), może wzmocnić zaufanie, przejrzystość i efektywność w całym ekosystemie finansowym. Opierając się na najnowszych inicjatywach branżowych oraz zaleceniach Międzynarodowego Stowarzyszenia Rynków Kapitałowych (ICMA), Międzynarodowego Stowarzyszenia Usług Papierów Wartościowych (ISSA) i innych podmiotów, Alexandre podkreśla znaczenie spójnej identyfikacji i zaufania cyfrowego na rynkach pierwotnych i potransakcyjnych.
Autor: Alexandre Kech
Data: 2026-11-10
Odsłon:
W miarę jak rynki finansowe nieustannie wprowadzają innowacje i wychodzą poza fazę eksperymentów z technologiami takimi jak sztuczna inteligencja (AI), technologia rozproszonego rejestru (DLT) oraz tokenizacja, zastrzeżeniem staje się obecnie zapewnienie, by mogły one działać bezpiecznie i efektywnie w ramach zarówno istniejących, jak i powstających infrastruktur rynkowych.
Nie jest to łatwe zadanie. Nowe technologie mogą przyspieszyć poszczególne procesy, pozostawiając jednak rynki rozdrobnione. Różne platformy mogą korzystać z różnych modeli danych. Aktywa cyfrowe mogą znajdować się w infrastrukturach, które nie są ze sobą połączone. Organizacje mogą być identyfikowane w różny sposób w zależności od przepływu pracy. Automatyzacja może przyspieszyć przepływ informacji, niekoniecznie zwiększając jednak ich wiarygodność.
Najnowszy raport ICMA z serii NextGen – „Działamy dziś, wyobrażamy sobie przyszłość” – analizuje, w jaki sposób można rozwiązać te zastrzeżenia. Badając, w jaki sposób dane, standardy i infrastruktura rynkowa mogą się ze sobą łączyć, aby umożliwić skalowanie transformacji cyfrowej, ICMA opisuje ewolucyjne podejście skoncentrowane na lepszych danych, większej interoperacyjności, modernizacji przepływów pracy oraz skoordynowanych działaniach branżowych.
Kluczowym elementem tego podejścia jest zdolność organizacji na całym świecie do ustanowienia zaufanej tożsamości w zautomatyzowanych, połączonych i transgranicznych ekosystemach cyfrowych. Odzwierciedla to szerszą zmianę, w ramach której tożsamość organizacyjna i interoperacyjność szybko stają się podstawowymi elementami gospodarki cyfrowej. Najnowsze badania przeprowadzone przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) pokazują, że tożsamości cyfrowe są dostępne w 24 z 33 ocenianych krajów (73%), natomiast ramy interoperacyjności zostały przyjęte przez 29 z 33 krajów OECD (88%).
Interoperacyjność zależy od spójnych Standardów
Raport ICMA „NextGen” wytycza ścieżkę w kierunku bardziej zintegrowanych, opartych na danych rynków pierwotnych, przechodząc od procesów opartych na dokumentach i koordynowanych ręcznie w kierunku procesów opartych na danych, z automatycznymi, podlegającymi audytowi mechanizmami kontroli i większą interoperacyjnością. Badania te wskazują również na koordynację, zachęty i zmiany operacyjne jako ważne czynniki, obok samej technologii.
Raport ma szczególne znaczenie dla tożsamości organizacyjnej oraz roli kodów LEI i vLEI w tworzeniu cyfrowych rynków finansowych. Kod LEI stanowi globalnie znormalizowany sposób identyfikacji podmiotów prawnych. Kod vLEI rozszerza zweryfikowaną tożsamość organizacyjną na sferę cyfrową, umożliwiając kontrahentom komputerową weryfikację tożsamości, uprawnień i roli osoby działającej w imieniu Podmiotu prawnego. W miarę jak transakcje i przepływy pracy stają się coraz bardziej zautomatyzowane, systemy muszą ustalać zarówno to, z jaką organizacją wchodzą w interakcję, jak i czy osoba działająca w imieniu tej organizacji jest do tego upoważniona.
Co ważne, w raporcie kod LEI i vLEI umieszczono w ramach spójnej architektury obok taksonomii danych obligacyjnych (BDT) ICMA oraz wspólnego modelu domenowego (CDM), a także standardów komunikacyjnych, takich jak ISO 20022, oraz szeregu innych identyfikatorów, takich jak międzynarodowy numer identyfikacyjny papierów wartościowych (ISIN), identyfikator tokenu cyfrowego (DTI) oraz Unikalny identyfikator transakcji (UTI). Podkreśla to jasną zasadę, że standardy muszą być ze sobą powiązane, tak aby dane gromadzone u źródła mogły wspierać automatyzację, interoperacyjność, gotowość do rozliczeń oraz przetwarzanie w całym cyklu życia w różnych systemach.
Zasada ta nabiera szczególnego znaczenia w sytuacji współistnienia modeli rynkowych tradycyjnych, hybrydowych i cyfrowych. Na przykład cyfrowa obligacja, która nie jest połączona z systemami inwestorów, umowami powierniczymi, kanałami płatniczymi, obowiązującymi ramami prawnymi, kanałami płynności oraz obowiązkami sprawozdawczymi, pozostaje trudna do skalowania.
Dlatego przyszła infrastruktura rynkowa musi łączyć się z szerszą architekturą, która ją otacza. Prace ICMA nad BDT ilustrują to podejście. BDT ma na celu wspieranie większej standaryzacji i interoperacyjności w procesach rynku obligacji, a ICMA pracowała również nad połączeniem go z normą ISO 20022. Tożsamość organizacyjna jest jednym z elementów, które muszą pozostawać spójne we wszystkich tych środowiskach.
Od identyfikacji podmiotu do weryfikowalnego upoważnienia
Co więcej, w raporcie ICMA wskazano identyfikację inwestorów jako powracający problem w przepływie pracy na rynku pierwotnym. W rzeczywistości podkreśla się w nim, że Grupa Kontaktowa ds. Rynku Emisji Długu (DIMCG) Europejskiego Banku Centralnego (EBC) zaprosiła już emitentów, agentów, menedżerów transakcji i inwestorów do uzgodnienia wspólnego, otwartego systemu opartego na kodzie LEI w celu identyfikacji inwestorów w transakcjach na rynku pierwotnym.
Kwestia ta nabiera szerszego znaczenia w przyszłych cyfrowych procesach i ponownie ilustruje, dlaczego tożsamość organizacyjna staje się coraz bardziej istotna dla infrastruktury operacyjnej cyfrowych rynków finansowych. Należy uwzględnić struktury rachunków, modele zbiorcze, portfele, identyfikowalność ostatecznych właścicieli rzeczywistych, procesy „Poznaj swojego klienta” (KYC) oraz uprawnienia oparte na rolach.
Stanowisko ICMA dotyczące potrzeby spójnej identyfikacji podmiotów prawnych uzupełnia ISSA z perspektywy post-trade; w opublikowanym w listopadzie 2025 r. dokumencie „Digital Identity and Onboarding Solutions” organizacja ta zaleca, aby kod LEI był wymogiem na wszystkich rynkach finansowych w celu umożliwienia spójnej identyfikacji klientów zarówno w ramach poszczególnych depozytariuszy, jak i pomiędzy depozytariuszami a centralnymi depozytami papierów wartościowych (CSD). W połączeniu z analizą ICMA odzwierciedla to potrzebę spójnej identyfikacji podmiotów prawnych od pierwotnej emisji aż po obsługę papierów wartościowych.
W dokumencie ISSA rozważono również różne przypadki użycia kodów LEI i vLEI w celu ograniczenia powtarzających się kontroli podczas procesu wdrażania nowych klientów. Obejmują one sytuacje, w których posiadacze rachunków wykorzystują vLEI do udostępniania informacji dotyczących tożsamości uprawnionym podmiotom obsługującym aktywa, przy czym jako najlepszą opcję integracji opisano wykorzystanie kodu LEI i/lub vLEI „jako mechanizmu udzielającego uprawnień lub klucza” do portfela informacji o posiadaczu rachunku. Może to zapewnić upoważnionym dostawcom usług związanych z papierami wartościowymi dostęp do danych i dokumentów związanych z procedurą „poznaj swojego klienta” (KYC), wraz z wglądem w zmiany i odnowienia, podczas gdy posiadacz rachunku zachowuje kontrolę nad swoimi danymi.
Dla instytucji finansowych i przedsiębiorstw wskazuje to, w jaki sposób szersze wykorzystanie kodu LEI może wspierać procesy rejestracji klientów, należytej staranności wobec klientów, KYC oraz przeciwdziałania praniu pieniędzy. Wiarygodna tożsamość organizacyjna może również zmniejszyć utrudnienia w sytuacjach, gdy ta sama organizacja musi być identyfikowana i weryfikowana w wielu systemach i przez wielu kontrahentów.
Korzyści operacyjne wykraczają poza sprawozdawczość regulacyjną i obejmują powstające cyfrowe procesy finansowe na rynkach kapitałowych, w usługach związanych z papierami wartościowymi, w dziale skarbu przedsiębiorstw oraz w handlu cyfrowym. Oprócz ICMA i ISSA organizacje takie jak Europejskie Stowarzyszenie Skarbników Korporacyjnych (EACT) oraz Inicjatywa na rzecz Standardów Cyfrowych Międzynarodowej Izby Handlowej (ICC DSI) koncentrują się na zaufanej tożsamości organizacyjnej, interoperacyjnych standardach, danych nadających się do odczytu maszynowego oraz weryfikowalnych cyfrowych poświadczeniach.
Na przykład EACT zwróciło uwagę na znaczenie jednolitej tożsamości dla przedsiębiorstw w erze cyfrowej oraz na potencjał szerszego wdrożenia kodu LEI w celu wsparcia procesu wdrażania nowych klientów, ograniczenia oszustw i zwiększenia wydajności operacyjnej. Z kolei ICC DSI koncentruje się na podstawach prawnych i technicznych niezbędnych do transgranicznego rozwoju handlu cyfrowego.
Niezależnie od tego, czy chodzi o modernizację rynków kapitałowych, usprawnienie operacji skarbowych czy cyfryzację handlu, organizacje muszą konsekwentnie budować zaufanie, poruszając się między rynkami, platformami i jurysdykcjami. Wiarygodna tożsamość organizacyjna może stanowić wspólną podstawę łączącą organizacje i osoby działające w ich imieniu w ramach tych cyfrowych procesów.
Sztuczna inteligencja podnosi poprzeczkę zaufania
ICMA dostrzega również możliwości wykorzystania sztucznej inteligencji do pozyskiwania, weryfikacji, uzgadniania i kierowania danymi w ramach przepływów pracy, co ogranicza nakład pracy ręcznej i wspiera zarządzanie wyjątkami. Jednocześnie sztuczna inteligencja nie może zastąpić wiarygodnych danych, Standardów i ludzkiej odpowiedzialności. Pojawienie się płatności agencyjnych sprawia, że kwestia tożsamości i uprawnień staje się jeszcze bardziej paląca.
W sierpniu 2026 r. Chińskie Stowarzyszenie Płatności i Rozliczeń (PCAC) wydało konwencję samoregulacyjną dotyczącą aplikacji do płatności agencyjnych. Opierając się na istniejących wymogach KYC, wzywa ona instytucje członkowskie do zbadania mechanizmów „Know Your Agent” (KYA), które identyfikują i weryfikują agentów powiązanych z łańcuchem płatności oraz ustalają relację między agentem a użytkownikiem. Porusza również kwestię konieczności zdefiniowania granic uprawnień oraz zarządzania informacjami i uprawnieniami związanymi z agentami uczestniczącymi w procesach płatniczych.
W miarę jak agenci programowi zyskują możliwość interakcji z usługami oraz inicjowania lub wykonywania zleceń płatniczych w imieniu użytkowników, wymagania te rodzą szersze pytanie dotyczące transakcji cyfrowych: w jaki sposób system może ustalić, czym jest agent, w imieniu kogo działa i do czego jest upoważniony?
Na poziomie organizacyjnym zlecenie płatnicze, transakcja lub interakcja cyfrowa mogą angażować organizację, osobę działającą w imieniu tej organizacji oraz – w coraz większym stopniu – oprogramowanie działające w ramach przekazanych uprawnień. Zaufanie zależy zatem od powiązania tożsamości z uprawnieniami na wszystkich tych poziomach.
Właśnie w tym kontekście weryfikowalna tożsamość organizacyjna nabiera szczególnego znaczenia. Tokenizacja zmienia sposób reprezentowania i przekazywania aktywów, ale nie ustala tożsamości uczestniczących w tym procesie organizacji. Technologia DLT zapewnia nowe modele infrastruktury, ale sama w sobie nie ustanawia uprawnień organizacyjnych.
W miarę jak interakcje cyfrowe stają się coraz bardziej zautomatyzowane, zaufanie musi w coraz większym stopniu podlegać weryfikacji maszynowej. Kody LEI i vLEI razem zapewniają sposób na powiązanie globalnie znormalizowanej tożsamości organizacyjnej z uprawnieniami weryfikowalnymi cyfrowo w formie zaprojektowanej tak, aby działała niezależnie od jakiejkolwiek pojedynczej platformy.
Wiarygodna tożsamość organizacyjna jako wspólna warstwa
Różne standardy odgrywają odmienne, ale uzupełniające się role na rynkach finansowych. Identyfikatory i standardy komunikacyjne, takie jak ISIN, LEI i ISO 20022, wspierają rozpoznawanie, kierowanie i wymianę informacji między systemami. Modele danych i taksonomie zapewniają spójną interpretację i przetwarzanie. Infrastruktury cyfrowe oferują nowe sposoby realizacji i rejestrowania transakcji.
Jednak zauważyliśmy, że prawdziwa wartość pojawia się dopiero wtedy, gdy te różne standardy są ze sobą powiązane. Od pierwotnej emisji aż po fazę potransakcyjną organizacje branżowe, w tym ICMA i ISSA, wskazują na potrzebę spójnej identyfikacji organizacji w miarę postępującej automatyzacji procesów.
W różnych środowiskach i scenariuszach organizacje potrzebują niezawodnego sposobu ustalenia, kim są i kto jest upoważniony do działania w ich imieniu. Właśnie w tym zakresie globalny system LEI oraz vLEI odgrywają fundamentalną rolę. Umożliwiając organizacjom ustalenie wiarygodnej tożsamości i uprawnień na różnych rynkach, platformach i w różnych jurysdykcjach, zapewniają one wspólną warstwę tożsamości organizacyjnej, sprzyjającą tworzeniu bardziej połączonych i interoperacyjnych rynków cyfrowych, a ostatecznie – budowaniu bardziej godnej zaufania globalnej gospodarki cyfrowej.
Osoby pragnące umieścić wpis w blogu prosimy o odwiedzenie strony: funkcje internetowego blogu GLEIF w języku angielskim. Imię i nazwisko autora komentarza pojawi się obok wpisu. Adresy e-mail nie będą publikowane. Uczestnictwo w forum dyskusyjnym i korzystanie z niego oznacza zgodę na przestrzeganie obowiązujących Zasad korzystania z blogu GLEIF, które należy uważnie przeczytać.
Alexandre Kech jest dyrektorem naczelnym Global Legal Entity Identifier Foundation (GLEIF).
Przed rozpoczęciem pracy w GLEIF Alexandre Kech pełnił funkcję Head Digital Securities w SIX Digital Exchange. Jako członek zarządu Alexandre Kech odpowiadał za pion biznesowy Digital Securities, w tym za zarządzanie sprzedażą oraz relacjami, rozwój produktów, projektowanie biznesowe i ekspansję ekosystemu.
Przez ostatnie 25 lat Alexandre Kech budował imponującą karierę w różnych obszarach, takich jak dział finansowy w BNY Mellon, infrastruktura i standardy płatności/papierów wartościowych w SWIFT oraz technologia blockchain i aktywa cyfrowe w Onchain Custodian (ONC) oraz — ostatnio — w Citi Ventures. W roli współzałożyciela i dyrektora naczelnego ONC kierował zespołem z Singapuru i Szanghaju, który zbudował od podstaw usługi powiernicze i usługi klasy prime broker dla kryptowalut i innych aktywów cyfrowych. Pełniąc funkcję dyrektora Blockchain & Digital Asset w Citi Ventures, zbudował zespół, do zadań którego należało angażowanie europejskiego ekosystemu w nowe przypadki użycia technologii blockchain i aktywów cyfrowych.
Alexandre Kech bierze także udział w programach branżowych i inicjatywach normalizacyjnych. Przewodniczył zespołowi ISO TC 68 / SC8 / WG3, który opracował identyfikator tokena cyfrowego ISO 24165 (DTI) i jest członkiem komitetu doradczego ds. produktów DTI Foundation. Ostatnio pełnił również funkcję współprzewodniczącego grupy roboczej Global Digital Finance (gdf.io).
Alexandre Kech posiada tytuł licencjata w dziedzinie tłumaczeń i Executive MBA w Quantic School of Business and Technology. Tworzył Onchain Custodian, wprowadzając na bieżąco teorię w praktykę.