Historia globalnego systemu LEI

Niniejszym potwierdzam, że przeczytałem, zrozumiałem i zaakceptowałem politykę prywatności. Niniejszym potwierdzam, że dane, które wpisałem i kliknąłem, mogą być wysyłane do właścicieli portalu społecznościowego, a także przez nich zapisywane i przetwarzane.

W następstwie kryzysu finansowego z 2008 r. organy regulacyjne na całym świecie uznały, że nie są w stanie zidentyfikować stron transakcji na różnych rynkach, w odniesieniu do różnych produktów i w różnych regionach. Rada Stabilności Finansowej (FSB) wraz z ministrami finansów i prezesami banków centralnych reprezentowanymi w Grupie G20 opowiedziała się zatem za opracowaniem uniwersalnego Identyfikatora podmiotu prawnego (LEI) mającego zastosowanie do każdego podmiotu prawnego uczestniczącego w transakcjach finansowych.

Wdrożenie identyfikatora LEI zwiększyłoby zdolność organów do oceny ryzyka systemowego i pojawiających się zagrożeń, identyfikacji trendów oraz podejmowania działań naprawczych.

Podczas szczytu w Cannes w listopadzie 2011 r. grupa G20 wezwała Radę Stabilności Finansowej (FSB) do przejęcia wiodącej roli w opracowywaniu zaleceń dotyczących globalnego identyfikatora LEI oraz wspierającej go struktury zarządzania.

Wynikające z tego zalecenia FSB zostały następnie zatwierdzone przez G20 podczas szczytu w Los Cabos w 2012 r. W „Deklaracji przywódców G20” z dnia 19 czerwca 2012 r. stwierdzono: „Popieramy zalecenia FSB dotyczące ram opracowania globalnego systemu LEI dla stron transakcji finansowych, wraz z globalnymi ramami zarządzania reprezentującymi interes publiczny. (...) Zachęcamy do globalnego wdrożenia kodu LEI w celu wsparcia organów i uczestników rynku w identyfikacji ryzyka finansowego i zarządzaniu nim”.

W następstwie zaleceń FSB organy, we współpracy z sektorem prywatnym, opracowały ramy globalnego systemu LEI, który poprzez wydawanie kodów LEI zapewnia unikalną identyfikację podmiotów prawnych uczestniczących w transakcjach i innych oficjalnych interakcjach na całym świecie.

W listopadzie 2012 r. ministrowie finansów i prezesi banków centralnych grupy G20 wraz z FSB zatwierdzili statut Komitetu Nadzoru Regulacyjnego (ROC). Komitet ROC został powołany w styczniu 2013 r.

W styczniu 2014 r. zgromadzenie plenarne FSB, działając jako założyciel Global Legal Entity Identifier Foundation (GLEIF), zatwierdziło kandydatów do pierwszego składu zarządu GLEIF. Kandydaci ci zostali zgłoszeni do FSB przez ROC. GLEIF jest organizacją non-profit utworzoną w celu wspierania wdrażania i stosowania identyfikatora LEI.

Rada GLEIF odbyła swoje inauguracyjne posiedzenie w Zurychu w Szwajcarii w dniu 26 czerwca 2014 r. Następnie Rada Dyrektorów ogłosiła mianowanie Stephana Wolfa na stanowisko dyrektora generalnego GLEIF.

26 czerwca 2024 r. Alexandre Kech zastąpił Stephana Wolfa na stanowisku dyrektora generalnego GLEIF.

FSB podkreśliła, że globalne wdrożenie kodu LEI stanowi podstawę wielu „celów stabilności finansowej” i oferuje „wiele korzyści dla sektora prywatnego”.

Zgodnie z tymi przekonaniami GLEIF przewiduje obecnie przyszłość, w której każda firma posiada weryfikowalną, zaufaną globalną tożsamość – LEI – na stałe wbudowaną we wszystkie relacje i transakcje.

Aby umożliwić przedsiębiorstwom czerpanie licznych korzyści wynikających z udziału w globalnej gospodarce cyfrowej, GLEIF opracowała weryfikowalny LEI (vLEI), cyfrowy odpowiednik identyfikatora LEI, oraz rozszerzyła Globalny System LEI o podmioty nadające vLEI, zwane również Kwalifikowanymi podmiotami nadającymi vLEI.

Udostępniając zarówno LEI, jak i vLEI, GLEIF i Globalny System LEI zapewniają szerokie „dobro publiczne”, opierając się na lokalnych wiarygodnych źródłach i rejestrach w celu rozszerzenia dostępu do zaufanych informacji na całym świecie, wspierając integralność i przejrzystość w całej gospodarce cyfrowej.

Oprócz tego, że jest uznaną na arenie międzynarodowej infrastrukturą zarządzania tożsamością organizacji, dzisiejszy Globalny System LEI służy również jako globalna cyfrowa infrastruktura publiczna (DPI).

Jako globalna DPI, Globalny System LEI zapewnia identyfikatory organizacyjne, które wspierają i rozszerzają interoperacyjność lokalnych i krajowych infrastruktur (np. rejestrów przedsiębiorstw), umożliwiając stosowanie uznanego na arenie międzynarodowej, swobodnie dostępnego protokołu wyszukiwania i weryfikacji przedsiębiorstw. Pomaga to infrastrukturom, przedsiębiorstwom i podmiotom uczestniczyć w globalnej gospodarce cyfrowej. Dzięki Globalnemu Systemowi LEI lokalne infrastruktury mogą sprawić, że wiarygodne informacje biznesowe będą bardziej dostępne i weryfikowalne na całym świecie bez utraty integralności lub kontroli.

Zweryfikowana tożsamość organizacyjna jest warunkiem wstępnym dla wydajnego, skalowalnego ekosystemu zaufania, który obniża koszty transakcyjne i ryzyko, jednocześnie sprzyjając współpracy, uczestnictwu i innowacjom. Umożliwia to swobodniejszy i bezpieczniejszy przepływ pieniędzy, towarów i usług na całym świecie.