Przekształcanie danych w możliwości: Metric in Motion – przeglądanie danych pod kątem zmian

Dane referencyjne LEI ulegają zmianom w miarę aktualizowania przez organizacje swoich nazw, adresów, danych rejestracyjnych i innych informacji. W tym wpisie na blogu Zornitsa Manolova, kierowniczka ds. jakości danych i nauki o danych w GLEIF, wyjaśnia dwa praktyczne sposoby, dzięki którym użytkownicy danych mogą zidentyfikować zmiany w danym podmiocie poprzez porównanie plików GLEIF Wersja źródłowa i Delta Files oraz wykorzystanie API GLEIF do sprawdzenia najnowszych aktualizacji poszczególnych rekordów LEI. Towarzyszący temu wpisowi notatnik Jupyter pokazuje, jak te podejścia można zastosować w praktyce.

---

---

Każdy rekord identyfikatora podmiotu prawnego (LEI) jest powiązany z danymi referencyjnymi dotyczącymi odpowiadającego mu podmiotu. Obejmują one między innymi nazwę prawną podmiotu i inne nazwy, formę prawną i jurysdykcję, informacje adresowe oraz status rejestracji.

Dane referencyjne dotyczące podmiotu prawnego nie są statyczne; zmieniają się wraz ze zmianami zachodzącymi w podmiotach prawnych. Spółka może zmienić siedzibę, nazwę prawną lub formę prawną, zaktualizować status rejestracji, podmiot dominujący lub przejść przez zdarzenie korporacyjne. Dane LEI muszą nadążać za tymi zmianami, aby zapewnić dokładność globalnej bazy danych LEI oraz utrzymać zaufanie do globalnego systemu LEI.

Oprócz obowiązkowego corocznego procesu odnowienia, w ramach którego podmioty nadające LEI ponownie weryfikują dane podmiotów, za które są odpowiedzialne, zmiany w danych referencyjnych LEI można również zidentyfikować za pośrednictwem publicznie dostępnej usługi „Challenge LEI Data”. Ponadto GLEIF codziennie przetwarza dane z zewnętrznych źródeł i porównuje je z istniejącymi rekordami LEI. W przypadku wykrycia potencjalnych rozbieżności GLEIF może zainicjować wniosek o aktualizację skierowany do organizacji zarządzającej kodem LEI.

Utrzymywanie aktualności danych LEI to jednak tylko część obrazu. Użytkownicy danych muszą również wiedzieć, co uległo zmianie. Aktualność i świeżość danych LEI mają kluczowe znaczenie dla ich użyteczności. Szybka identyfikacja tego, co uległo zmianie i kiedy, szczególnie w przypadku podmiotów będących przedmiotem zainteresowania, może pomóc użytkownikom w weryfikacji zmian i aktualizacji własnych systemów z większą pewnością.

Wskaźnik w ruchu: jak bardzo zmieniają się dane LEI?

Średnio w ciągu ostatniego miesiąca codziennie dodawano lub zmieniano 7 354 rekordy LEI, co daje około 220 620 zmian w ciągu miesiąca. Wyodrębnienie tych zmian, zamiast wielokrotnego przetwarzania pełnego zbioru danych LEI, może zatem mieć znaczący wpływ na użytkowników danych.

GLEIF udostępnia dane LEI w różnych formatach, aby zaspokoić różne potrzeby użytkowników. Dwa powszechnie stosowane typy plików to:

• Pliki „Wersja źródłowa”: zawierają kompletny obraz opublikowanych danych LEI w określonym momencie.
• Pliki typu „delta”: zawierają rekordy, które zostały dodane lub zmienione od czasu poprzedniej publikacji, co pozwala użytkownikom skupić się na aktualizacjach zamiast ponownego przetwarzania całego zbioru danych.

GLEIF zapewnia również dostęp do danych LEI za pośrednictwem API GLEIF, które umożliwia użytkownikom i aplikacjom programowe pobieranie poszczególnych rekordów LEI oraz powiązanych informacji.

Dla użytkowników pracujących z danymi LEI zastrzeżeniem często nie jest sam dostęp do danych, ale szybka identyfikacja i zrozumienie zmian.

W niniejszym artykule omówiono dwa praktyczne sposoby identyfikacji zmian w danych LEI: poprzez wykorzystanie plików delta oraz poprzez użycie API GLEIF w celu przejrzenia najnowszych modyfikacji pól dla danego kodu LEI. Oba podejścia pomagają sprowadzić dużą ilość danych do znacznie prostszego pytania: co uległo zmianie oraz jaka była wartość przed i po zmianie?

Dostępny jest również pomocniczy notatnik Jupyter, zawierający praktyczną implementację tych metod.

Co zawiera plik delta?

Podczas gdy „Wersja źródłowa” zapewnia pełny obraz danych LEI w danym momencie, pliki Delta zawierają wyłącznie rekordy, które uległy zmianie lub zostały dodane od czasu poprzedniej publikacji. Przeglądając identyfikatory LEI w pliku Delta, użytkownicy mogą szybko ustalić, czy dany identyfikator LEI:

• nowo dodany
• już istnieje, ale został zaktualizowany

W przypadku zmodyfikowanych rekordów GLEIF zaznacza konkretne pola, które uległy zmianie, i pokazuje zarówno poprzednie, jak i aktualne wartości obok siebie. Na przykład użytkownik może zauważyć, że nazwa prawna podmiotu z kodem LEI pozostała niezmieniona, podczas gdy jego adres prawny, status rejestracji lub informacje o podmiocie nadrzędnym zostały zaktualizowane. Dzięki temu użytkownicy mogą skupić się wyłącznie na tym, co wymaga uwagi, zamiast ponownie przeglądać cały rekord, co pozwala zaoszczędzić cenny czas.

Sprawdzanie zmian za pomocą API GLEIF

Interfejs API GLEIF stanowi kolejny sposób na zapoznanie się z najnowszymi aktualizacjami kodu LEI. Zamiast porównywać dwa pobrane pliki, interfejs API może udostępnić historię modyfikacji pól zarejestrowanych dla danego kodu LEI. Pozwala to zidentyfikować najnowsze zmiany dotyczące danego podmiotu bez konieczności ręcznego przetwarzania pełnych plików „Wersja źródłowa” i „Delta”.

Aby ułatwić obsługę, można najpierw zidentyfikować datę ostatniej modyfikacji i wyświetlić wyłącznie pola zmienione w tym dniu. Ułatwia to udzielenie odpowiedzi na pytania takie jak:

• Co ostatnio uległo zmianie w przypadku tego kodu LEI?
• Które pola zostały zaktualizowane?
• Jakie były poprzednie i aktualne wartości?

Ułatwienie zrozumienia zmian

Surowe nazwy pól i zapisy zmian mogą być trudne do zinterpretowania, zwłaszcza dla użytkowników niezaznajomionych z podstawową strukturą danych. Pogrupowanie zmian w sensowne kategorie może znacznie ułatwić przeglądanie wyników. Przykłady takich kategorii obejmują:

• Podmiot prawny
• Adres siedziby
• Adres siedziby głównej
• Rejestracja / Walidacja
• Zdarzenia dotyczące podmiotu prawnego
• Powiązania / Zgłaszanie wyjątków

Dzięki temu użytkownicy mogą skupić się na przyczynie zmiany, a nie na strukturze danych źródłowych.

Korzyści

Takie podejście pozwala użytkownikom danych na bardziej efektywny dostęp do danych dotyczących interesujących ich podmiotów oraz ich interpretację. Odbywa się to poprzez umożliwienie:

• Szybszą identyfikację zmian: użytkownicy mogą filtrować dane tak, aby wyświetlać wyłącznie te rekordy i pola, które uległy zmianie, bez konieczności przetwarzania całego zbioru danych.
• Wyraźną identyfikację nowych kodów LEI: nowe rekordy można łatwo odróżnić od aktualizacji istniejących rekordów.
• Łatwiejszą weryfikację: poprzednie i aktualne wartości można przeglądać obok siebie.
• Przejrzystsze wyniki: zmiany można pogrupować w znane kategorie biznesowe zamiast ujawniać wyłącznie techniczne ścieżki pól.
• Bardziej ukierunkowane monitorowanie: w oparciu o własne profile ryzyka użytkownicy mogą monitorować wybrane podmioty i skupiać się na zmianach istotnych dla ich procesów.

Praktyczny sposób przeglądania aktualizacji kodów LEI

Te dwa podejścia służą różnym, ale uzupełniającym się celom. Pliki Delta są przydatne podczas pracy z opublikowanymi plikami oraz weryfikacji, które rekordy uległy zmianie między zestawami danych. Podejście oparte na API jest przydatne, gdy chcesz szybko sprawdzić najnowsze zarejestrowane zmiany dla poszczególnych kodów LEI. W połączeniu stanowią one praktyczny sposób przejścia od dużych zbiorów danych LEI do przejrzystego obrazu tego, co uległo zmianie, ułatwiając dostęp do danych LEI, ich przeglądanie i zrozumienie. Dla użytkowników, którzy zarządzają danymi podmiotów w swoich własnych systemach, podejścia te mogą sprawić, że zmiany w danych LEI przestaną być jedynie czymś do przetworzenia, a staną się podstawą do podjęcia konkretnych działań.

---